သုဓမ္မရာဇ်အကျင့်တရားနှင့် ပြည့်စုံသောဘုရင် ဇာတ်တော်

အလောင်းတော်ဘုရားသည် သံသရာလည်ပတ်တော်မူစဉ်၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်သို့ ရည်မှန်း၍ ပါရမီတော်တို့ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုအခါ၌ အလောင်းတော်ဘုရားသည် ပဉ္စာလနဂိုရ်ပြည်၏ မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုမင်းကို သုဓမ္မရာဇ်မင်းဟု ခေါ်တွင်သည်။ သုဓမ္မရာဇ်မင်းသည် ဒါသရာဇ် (ဆယ်ပါး) အကျင့်တရားနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော မင်းမြတ်ဖြစ်၏။ ထိုမင်းသည် မိမိ၏ ပြည်သူပြည်သားတို့ကို ဒါသရာဇ်အကျင့်တရားနှင့် အညီ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူပြည်သားတို့သည် အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ကြရကုန်သည်။ နိုင်ငံတော်ကား ပင်ကိုအားဖြင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာ၍ သီးနှံပင်စည်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ သုဓမ္မရာဇ်မင်းတွင် ပရိမ္မဒေဝီအမည်ရှိသော မိဖုရားကြီးတစ်ပါး ရှိတော်မူ၏။ ထိုမိဖုရားကြီးကား လှပတင့်တယ်သော အဆင်းအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံ၏။ သို့သော် သီလစင်ကြယ်မှု၌ကား အလောင်းတော်မင်း၏ အကြိုက်နှင့် မကိုက်ညီ။ တစ်နေ့သော် မင်းကြီးသည် မြင်းရထားဖြင့် မြို့တော်ကို လှည့်လည်တော်မူ၏။ ထိုအခါ၌ မိန်းမတစ်ယောက်သည် လမ်းဘေး၌ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့တော်မူ၏။ ထိုမိန်းမကား အလွန်ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှ၏။ သို့သော် အလောင်းတော်မင်းကား ထိုမိန်းမ၏ အကျင့်သီလကို မြင်တော်မူသဖြင့် အလွန်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထိုမိန်းမကား အလွန်သီလနှင့် ပြည့်စုံသောသူဖြစ်၏။ အလောင်းတော်မင်းသည် ထိုမိန်းမကို မိဖုရားအဖြစ်သို့ တင်တော်မူလိုသော ဆန္ဒရှိတော်မူ၏။ သို့သော် မိဖုရားကြီး ပရိမ္မဒေဝီကား ထိုအမှုကို မနှစ်သက်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား အကျင့်သီလ၏ အရေးပါပုံကို ဟောပြောတော်မူ၏။ သို့သော် မိဖုရားကြီးကား နားမထောင်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးကို အိမ်တော်မှ နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် သီလနှင့် ပြည့်စုံသော မိန်းမကို မိဖုရားအဖြစ်သို့ တင်တော်မူ၏။ ထိုမိဖုရားကား မင်းကြီးအား အလွန်ချစ်ခင်ကြင်နာ၏။ မင်းကြီးလည်း ထိုမိဖုရားနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တော်မူ၏။ ထိုအခါ၌ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို မစွန့်လွှတ်။ အကျင့်သီလကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် နတ်ပြည်တိုင်အောင် ချမ်းသာသုခကို ခံစားရတော်မူ၏။ အကျင့်သီလ၏ အရေးပါပုံကို မင်းကြီးက သက်သေပြခဲ့သည်။ အကျင့်သီလနှင့် ပြည့်စုံသောသူတို့သည် ဘဝ၌ ချမ်းသာသုခကို ခံစားရကုန်၏။ အကျင့်တရားကို လိုက်နာခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အကျင့်တရားကို လိုက်နာသောသူတို့သည် ဘဝ၌ အောင်မြင်မှုနှင့် ချမ်းသာသုခကို ရရှိကြကုန်၏။